انواع متنوعی از طرح های راکت وجود دارد ، اگرچه قوانین اندازه و شکل راکت را محدود می کند. راکت های مختلف دارای ویژگی های بازی هستند که بازیکنان مختلف را مجذوب خود می کنند. شکل سر بیضی شکل سنتی هنوز در دسترس است ، اما شکل سر ایزومتریک به طور فزاینده ای در راکت های جدید رایج است.
رشته های
رشته های بدمینتون برای راکت ها رشته های نازک و با عملکرد بالا و ضخامت آنها از حدود 0.62 تا 0.73 میلی متر است. رشته های ضخیم تر دوام بیشتری دارند ، اما بسیاری از بازیکنان احساس سیم های نازک تر را ترجیح می دهند. کشش رشته به طور معمول در محدوده 80 تا 160 نیوتن (18 تا 36 پوند) است. بازیکنان تفریحی معمولاً در تنش کمتری نسبت به افراد حرفه ای قرار دارند ، معمولاً بین 80 تا 110 نیوتن (18 تا 25 پوند). رشته های حرفه ای بین 110 تا 160 N (25 و 36 پوند) هستند. برخی از سازندگان رشته ها ضخامت رشته های خود را تحت کشش اندازه گیری می کنند ، بنابراین آنها در واقع ضخیم تر از حد مجاز در هنگام لقی هستند. میکروپاور Ashaway در واقع 0.7 میلی متر است اما Yonex BG-66 حدود 0.72 میلی متر است.
اغلب گفته می شود که تنشهای رشته ای بالا کنترل را بهبود می بخشد ، در حالیکه تنشهای کم رشته باعث افزایش قدرت می شود. استدلال های این امر عموماً به استدلال مکانیکی خام متکی است ، از جمله اینکه ادعا می شود بستر رشته ای با کشش کم ارتفاع بیشتری دارد و بنابراین قدرت بیشتری فراهم می کند. در حقیقت ، این نادرست است ، زیرا کشش رشته ای بالاتر می تواند باعث شود که شاتل از راکت سر بخورد و در نتیجه اصابت دقیق ضربه را دشوارتر کند. یک نظر جایگزین نشان می دهد که کشش مطلوب برای قدرت به پخش کننده بستگی دارد: [14] هرچه بازیکن با سرعت و دقت بیشتری بتواند راکت خود را بچرخاند ، برای حداکثر قدرت کشش بیشتر است. هیچ یک از دو دیدگاه مورد تجزیه و تحلیل دقیق مکانیکی قرار نگرفته است ، و نه شواهد روشنی به نفع یکی یا دیگری وجود دارد. موثرترین راه برای یافتن یک کشش رشته ای خوب برای بازیکن ، آزمایش است
برچسب: هات بت,
نویسنده: kenzo