پیاده روی سریع

هات بت

پیاده روی سریع

پیاده روی با دوچرخه سواری نوعی پیاده روی رقابتی است که معمولاً در جاده های فضای باز انجام می شود ، اگرچه از پیست های مخصوص دویدن نیز گاهی اوقات استفاده می شود. پیاده روی با دوچرخه سواری تنها ورزشی در دو و میدانی است که در آن داوران ورزشکاران را بر روی تکنیک خود رصد می کنند. پیاده روها همیشه باید پا با زمین در تماس باشند و پای آنها که باید در حال پیشرفت باشد باید صاف باشد ، نه در زانو خم شود - عدم رعایت این قوانین منجر به رد صلاحیت از مسابقه می شود.2]

ریکولینگ ریشه در ورزش پیاده روی دارد که در اواخر قرن 18 در انگلستان ظهور کرد. تماشاگران در نتیجه مسابقات پیاده روی قمار می کنند. این ورزش جنبه استقامتی به خود گرفت و مسابقات در مسافت های طولانی برگزار می شد یا واکرها باید در یک بازه زمانی مشخص مسافت مشخصی را بدست آورند ، مانند مسابقات Centurion که 160 مایل (160 کیلومتر) را طی 24 ساعت پیاده روی می کرد. [32] در این دوره ، پیاده روی به راحتی برای اندازه گیری در پیست های دو و میدانی برگزار می شد و در بازی های المپیک تابستانی 1908 لندن پیاده روی های 3500 متر و 10 مایلی برگزار شد. پیاده روی اتومبیلرانی مدت کوتاهی از برنامه المپیک در سال 1928 کنار گذاشته شد ، اما 50 کیلومتر پیاده روی مسابقه مردان در هر بازی المپیک برگزار می شود اما از سال 1932 یک مسابقه برگزار می شود. پیاده روی 20 کیلومتری مردان به برنامه دو و میدانی المپیک در سال 1956 اضافه شد و مسابقات زنان برای اولین بار در سال 1992 برگزار شد. متداول ترین مسابقات در مسابقات مدرن بیش از 10 کیلومتر ، 20 کیلومتر و 50 کیلومتر در جاده ها است ، اگرچه 3 کیلومتر زنان و 5 کیلومتر مردان در پیست های داخل سالن برگزار می شود.

مسابقات دوچرخه سواری در بالاترین سطح در مسابقات جهانی IAAF در دو و میدانی و در بازی های المپیک تابستانی رخ می دهد ، اگرچه این ورزش دارای یک رقابت بزرگ جداگانه - جام جهانی پیاده روی مسابقه جهانی IAAF - است که از سال 1961 برگزار می شود. چالش پیاده روی مسابقه جهانی IAAF مسابقات ابتدایی فصلی را تشکیل می دهد - ورزشکاران برای عملکرد خود در ده مسابقه پیاده روی مسابقه امتیاز کسب می کنند و واکرهای با بیشترین امتیاز به فینال چالش پیاده روی مسابقه F.آن سال وارد می شوند.