رابطه بین بازی خردسالان و مهارت یادگیری

هات بت

تصدیق شده است که بین بازی و یادگیری برای کودکان خردسال ، به ویژه در زمینه های حل مسئله ، زبان آموزی ، سواد ، عددی و مهارت های اجتماعی ، جسمی و عاطفی ، رابطه قوی وجود دارد. کودکان خردسال از طریق بازی مبتنی بر یادگیری ، به طور فعال محیط و دنیای اطراف خود را کشف می کنند. بازی بخشی حیاتی از رشد بهینه اجتماعی ، شناختی ، جسمی و عاطفی کودک است. محققان اتفاق نظر دارند که بازی بنیان محکمی برای رشد فکری ، خلاقیت ، حل مسئله و دانش پایه علمی فراهم می کند. به گفته دوروتی سینگر ، "از طریق بازی های باورآمیز ، کودکان می توانند هر کسی باشند که آرزو کنند و به هر کجا که بخواهند بروند. وقتی آنها درگیر یک بازی اجتماعی-دراماتیک می شوند ، می آموزند که چگونه با احساسات کنار بیایند ، چگونه جهان بزرگ و گیج کننده را به اندازه ای کوچک و قابل کنترل تبدیل کنند. و چگونگی مهارتهای اجتماعی در هنگام تقسیم ، نوبت گرفتن و همکاری با یکدیگر. هنگامی که کودکان بازی می کنند ، آنها در حال یادگیری کلمات جدید ، چگونگی حل مسئله و نحوه انعطاف پذیری هستند.

همانطور که کودکان از طریق تجربه بازی هدفمند و با کیفیت یاد می گیرند ، مهارت های اساسی اساسی را برای رشد شناختی و پیشرفت تحصیلی ایجاد می کنند. اینها شامل لفظ ، درک زبان ، لغات ، تخیل ، س questionال ، حل مسئله ، مشاهده ، همدلی ، مهارت های همکاری و دیدگاه های دیگران است.

از طریق بازی ، کودکان مجموعه ای از مهارت ها را می آموزند: مهارت های اجتماعی ، خلاقیت ، هماهنگی چشم و دست ، حل مسئله و تخیل.