مدت زمان
وقت تیمی
یک مسابقه استاندارد دارای دو نیمه 30 دقیقه ای با 10 یا 15 دقیقه (مسابقات قهرمانی بزرگ / المپیک) نیمه وقت است. در نیمه وقت ، تیم ها زمین و همچنین نیمکت ها را تغییر می دهند. برای جوانان ، طول نیمه ها کاهش می یابد - 25 دقیقه در سنین 12 تا 15 سال و 20 دقیقه در سنین 8 تا 11 سال. اگرچه فدراسیون های ملی برخی از کشورها ممکن است در اجرای آنها با دستورالعمل های رسمی متفاوت باشند.
اگر باید در یک مسابقه خاص تصمیمی گرفته شود (به عنوان مثال ، در یک تورنمنت) و پس از زمان منظم با تساوی به پایان برسد ، حداکثر دو وقت اضافه وجود دارد ، هر کدام شامل دو دوره 5 دقیقه ای مستقیم با یک دقیقه وقفه است بین. اگر اینها هم در مورد بازی تصمیم نگیرند ، تیم برنده در ضربات پنالتی تعیین می شود (بهترین پنج راند ؛ اگر باز هم مساوی باشد ، دورهای اضافی اضافه می شود تا یک تیم برنده شود).
داوران ممکن است بنا به صلاحدید خود وقت تلف کنند. دلایل معمول آسیب ، تعلیق یا نظافت دادگاه است. پرتاب های پنالتی فقط برای تاخیرهای طولانی مدت ، مانند تغییر دروازه بان ، باید وقت تلف کنند.از سال 2012 ، تیم ها می توانند در هر بازی 3 تایم اوت (حداکثر دو بار در هر نیمه) تماس بگیرند که هر کدام یک دقیقه طول می کشد.
این حق فقط توسط تیم صاحب توپ قابل استناد است. نمایندگان تیم باید کارت سبز نشان داده شده با T سیاه را روی میز نگهدارنده وقت نشان دهند. سپس وقت گیر بلافاصله با ایجاد یک سیگنال صوتی برای متوقف کردن ساعت ، بازی را قطع می کند. قبل از سال 2012 ، تیم ها فقط یک تایم اوت در هر نیمه مجاز بودند. به منظور تماس با تایم اوت ، اضافه کاری و تیراندازی ، برنامه های افزودنی نیمه دوم هستند.
برچسب: هات بت,
نویسنده: kenzo