نزاع و جدال در بوکس

هات بت

نزاع و جدال

نزاع کش مبارزی است که به طور کلی در رینگ فاقد ظرافت و کار پا است ، اما با قدرت مشت زنی جبران می کند. بسیاری از مشاجرات کم تحرک هستند ، سیستم عامل کم تحرک و پایدار را ترجیح می دهند و در تعقیب جنگجویانی که سر پا هستند مشکل دارند. همچنین ممکن است تمایل داشته باشند که مشت زدن ترکیبی را به نفع ضرب و شتم مداوم با یک دست و با پرتاب ضربات منفرد کندتر و قدرتمندتر (مانند قلاب ها و برافروختگی) نادیده بگیرند. کندی و الگوی مشت قابل پیش بینی آنها (منگنه های منفرد با لیدهای واضح) اغلب آنها را در برابر مشت های باز باز می گذارد ، بنابراین نزاع کنندگان موفق باید بتوانند مقدار قابل توجهی از مجازات ها را جذب کنند. با این حال ، همه مبارزان نزاع و جدال متحرک نیستند. برخی می توانند در صورت لزوم حرکت کنند و سبک ها را تغییر دهند اما هنوز سبک نزاع و نزاع مانند ویلفردو گومز ، پرنس نسیم حامد و دنی گارسیا را دارند.

مهمترین دارایی یک نزاع دار قدرت و چانه است (توانایی جذب مجازات در حالی که می توانید بوکس را ادامه دهید). از نمونه های این سبک می توان به جورج فورمن ، راکی مارسیانو ، خولیو سزار چاوز ، روبرتو دوران ، دنی گارسیا ، ویلفردو گومز ، سانی لیستون ، جان ال سالیوان ، مکس بائر ، پرنس ناصیم حامد ، ری مانچینی ، دیوید توا ، آرتورو گاتی ، میکی وارد اشاره کرد. ، براندون ریوس ، روسلان پروودنیکوف ، مایکل کاتسیدیس ، جیمز کرکلند ، مارکوس میدانا ، جیک لاموتا ، مانی پاکیائو و جان دادی ایرلندی. این سبک بوکس توسط بوکسورهای خیالی Rocky Balboa و James "Clubber" Lang نیز مورد استفاده قرار گرفت.

نزاع و جدال معمولاً قابل پیش بینی تر و آسان تر است اما معمولاً در برابر سایر سبک های جنگی به اندازه کافی خوب عمل می کنند زیرا آنها تمرین می کنند تا مشت های خوبی بگیرند. آنها غالباً شانس بیشتری نسبت به سایر سبکهای جنگی دارند تا در مقابل حریفان خود ناک اوت کنند زیرا آنها به جای حملات سریعتر و کوچکتر ، روی ایجاد ضربه های بزرگ و قدرتمند تمرکز می کنند. اغلب آنها تمرکز خود را بر روی تمرین بدنبالای بدن خود به جای کل بدن خود قرار می دهند تا قدرت و مقاومت را افزایش دهند. آنها همچنین به دلیل قدرت ، قامت و توانایی گرفتن مشت ، ارعاب مخالفان خود را هدف قرار می دهند.