متن های نوشته شده درباره آموزش یوگا

هات بت

یک متن تأثیرگذار که یوگا را از دیدگاه آدویتا در ایده آلیسم غیر گرایی می آموزد ، یوگا-وسیشا است. این اثر برای نشان دادن ایده های اصلی خود از داستان ها و حکایت های بی شماری استفاده می کند. این هفت مرحله یا بامیس تمرین یوگیک را آموزش می دهد. این یک مرجع اصلی برای دانشمندان یوگای قرون وسطی Advaita Vedanta بود و قبل از قرن 12th ، یکی از مشهورترین متون در مورد یوگای هندو بود.

متن دیگری که یوگا را با دیدگاه آدویتا آموزش می دهد ، یوگا-یوژاوالکیاست. این اثر شامل آموزه های گسترده ای در مورد ده یاما (قواعد اخلاقی) و ده نیاما (وظایف) و هشت آسانا است. این مقاله همچنین در مورد نظریه نادیس و پرانا (نفس حیاتی) بحث می کند و با دستورالعمل های مربوط به پرانایاما (کنترل نفس) ، پراتیاهارا (ترک احساس) ، مراقبه روی مانترا ، تجسم مراقبه و کوندالینی این موضوع را دنبال می کند.

با نفوذترین اندیشمند این مکتب آدی شانکارا (قرن هشتم) است که تفسیرها و آثار اصلی مختلفی نوشت که یوگای یونا را آموزش می دهد. در Advaita Vedanta ، Jñāna بر اساس کتاب مقدس (sruti) و معلم شخصی و از طریق فرایند گوش دادن (sravana) به آموزه ها ، تفکر و تأمل در مورد آنها (مانانا) و در نهایت مراقبه در این آموزه ها(nididhyāsana) به دست می آید تا به حقیقت آنها پی ببرید. همچنین ایجاد ویژگی هایی مانند تبعیض (viveka) ، انصراف (virāga) ، آرامش ، اعتدال ، دلسردی ، استقامت ، ایمان ، توجه و اشتیاق به دانش و آزادی ("mumukṣutva") مهم است. یوگا در Advaita است سرانجام "تمرینی مراقبتی از کناره گیری از امر خاص و همذات پنداری با امر جهانی ، که منجر به تأمل در مورد خود به عنوان جهانی ترین ، یعنی آگاهی" می شود.